Natalia 的个人资料» bAnDoLeRa «照片日志列表更多 ![]() | 帮助 |
» bAnDoLeRa «Vive la vida minuto a minuto |
||||||||||||||||||||||||
|
|
12月17日 ANUNZIOVUSCO AVITACION PARA CONPARTIR CON UN GRUPO DE HESTUDIANTES (PREFERENTEMENTE DE BETERINARIA).
SOI UNA PERSONA HANTISOCIAL, ZERRADA, NO QUIERO HAMIGOS, NUNCA SALGO DE FIESTA, SOI VORDE.
HIMPRECINDIVLE HESTAVLEZER UN ORARIO PARA QUE NO ME TENGA QUE CRUZAR CON NADIE CUANDO QUIERA COZINAR, BER LA TELEBISION...
NEZESITO UN VAÑO HINDIBIDUAL PORQUE MI KAKA UELE MAZO. QUIERO QUE MI AVITAZION ESTE HINSONORIZADA PORQUE TOCO LA FLAUTA Y PRACTICO MIS NOTAS HESCUCHANDO A "EL FARI", MI GRAN MAETRO, HAUNQUE DE BEZ EN CUANDO ME GUSTA CAMELA.
LOS HINTERESADOS PODEIS YAMAR AL 609810214 ENTRE LAS 15:33 Y LAS 15:37 Y PREGUNTAR POR EUSTAQUIA.
P.D. NO PAGO MAS DE ZINCUENTA HEUROS, GASTOS HINCLUIDOS. 12月9日 Os voy a echar de menos...Se me han ido los caballitos... mi yegüita Magala y el potrillo Sucre ya llegaron a Polonia.
Estoy tristona, a pesar de saber que van a llevar una vida divina en el lugar a donde han ido... como si los hubiera vendido, o se me hubieran muerto!!!!! Estoy definitivamente loca, y lo mío ya no tiene cura jejejeje pero es que el hecho de no verlos todos los días, como llevo haciendo desde hace más de tres años es bastante jodido, y sobre todo porque esos bichos lo son todo para mí, son el motivo por el que cada día me levanto con tantas ganas de ir a la facul, también por ellos encuentro fuerzas para todo, ya que no supone una dura obligación para mí tener que ir a darles de comer casi todos los días, sacar su mierdecilla jejeje (bueno esto a lo mejor sí es un poco desagradable jejeje), entrenarlos de vez en cuando... Ahora mismo esos bichitos son lo primero para mí Ohhhhhhhh que romanticona que me he puesto, y mejor lo voy dejando aquí que me pongo tonta y voy a acabar llorando
Un saludito para todos los de la facul que se pasen por aquí, y deciros que ya estoy aburrida de todos vosotros, que os veo más horas que a mi propia familia ejejejejejejeje. D.E.P. TOMEKKOCHAM CIEBIE TOMCIU. ZYCIE JEST TAK NIESPRAWIEDLIWE ZE KONCZY SIE ZA SZYBKO DLA LUDZI KTORZY MAJA JESZCZE WIELE DO PRZEZYCIA... TAK JAK TY. NA ZAWSZE ZOSTANIESZ W MOIM SERCU JAKO JEDNA Z NAJLEPSZYCH OSÓB KTÓRE MIALAM ZASZCZYT POZNAC, I MALO TO, JESTES MOJA RODZINA. CZUWAJ NAD SWOIMI BLISKIMI BO TEGO POTRZEBUJA. 11月14日 Salva, así te has marchado...Es injusto perder la vida, pero es aún más injusto, si cabe, perderla cuando se ha vuelto a nacer, cuando se comienza una nueva vida, la universitaria, donde todo es disfrute (también algún que otro quebradero de cabeza por los exámenes), momentos inolvidables, formación de amistades que duran toda la vida... eso, toda la vida, si es que se puede decir que "toda la vida" son apenas 19 añitos. Eso es más que injusto.
¿¿¿Y la manera en que uno se va de esta vida??? Eso tampoco coge a todos por igual, algunos mueren "suavemente" y para otros la muerte supone un instante, un choque frontal con lo que hay después de esta vida... y si la muerte ha sido provocada, con perdón, por otro hijo/a de puta que pone un coche bajo su culo y se cree con derecho a todo, sin respetar a los demás... Alguien que se cree dueño de la vida y puede decidir cuando alguien vive o muere... Pues ese indeseable destrozo a dos familias, y a otras muchas personas cercanas a los que ahí murieron.
Y en momentos como estos es cuando me paro a pensar (más bien desear) que ójala sí haya algo después de esta vida, que no te hayas desvanecido de la existencia, que estés haciendo una nueva vida en un nuevo lugar, que puedas volver a disfrutar de lo bello de vivir, que repares en los errores cometidos antes y aprendas, que vivas la vida minuto a minuto porque es lo que en realidad cuenta... y que algún día esta gente que llora tu pérdida pueda volver a reencontrarse contigo. Porque, si no hay vida después de la muerte ¿qué sentido tiene todo esto?
No encuentro las palabras adecuadas para expresar lo que siento ahora y a lo mejor no soy quién para hablar de tu muerte, cuando hay personas tan cercanas a ti que se están precipitando a un mundo de sueños, alucinaciones, sólo para tenerte un instante más a su lado... pero escribo lo que me viene a las yemas de los dedos, y que necesitaba dejar plasmado en algún sitio.
Descansa en paz, Salvita. Que has muerto joven, pero a pesar de ello has dejado marcada a mucha gente, incluso a mí, que a pesar de no haber llegado a conocerte demasiado, sufro tu muerte tremendamente. 10月21日 Dla OlkaSiemano Olek!!!!! Wlasnie sie troche nudze wiec pisze cos dla Ciebie na glownej czesci mojej stronki... Bo jak inaczej!!?? Hehehehe
Teraz siedze sobie na chacie i sle zdjecia Mefisto dla tego kolesia ktory chcialby go wziasc na jakis czas, dzisiaj umylam samochod (zamiast czarny to byl juz szary), i glaskalam cyce mojej klaczy hehehehe Bo wczoraj juz "ukradlismy" jej zrebaka i ma je troche spuchniete... A caly tydzien tez byl niezle zawalony robota... To znaczy ze codzieenie wracalam na chate najwczesniej o 20.00 hehehe, a przyszli tydzien bedzie jeszcze lepszy bo bede miala jeszcze wiecej praktyk!!! No ale tez robimy sobie male przerwy przy piwku, winie, kartach, i...
Pitka ucalowalam ze sto razy tak jak kazalas wiec chodzi cala szczesliwa hehe
U Józia i Joli tez wszystko w porzo, a moj braciszek ciagle wozi sie na imprezy.
Mama nadzieje ze u Ciebie i rodzinki tez wszystko gra... A co do tego jednego jedynego to wiesz co o tym mysle hehehehe Metele una patada en el culo y una buena galleta en la cara, por CABRÓN!!!!!!
ZA NIEDLUGO BEDZIEMY ZNOWU SZALEC!!!!!!!!!!!!!!!!!!!! OLEEEEEEEEEEEEEEEEEEEEEEEKKKK I NATALIAAAAAAAAAA DWIE LOCAS!!!!
Buzki dla Ciebie i calej rodzinki. 9月29日 De ppppppppm!!!!Buaaaaa todo va genial. Tras mi primera semanita en la facul me siento como hace mucho tiempo no me sentía... He visto cosas nuevas, estoy conociendo a gente parecida a mí, ya he visto alguna operación a caballos, he curado a algún animalito, voy a aumentar la familia (con un hurón jejejeje)... Bueno y qué decir de los pedazo de veterinarios y "casi" veterinarios que se pasean por el hospital y la facultad???? Ayyyyyy madre así no hay quien se concentre... jejejeje Hmmmmmmm creo que tengo las hormonas revolucionadas jejejejeje. Espero que todo siga por este camino, porque estoy de pm!!!!
Caluski dla moich ludzi z Polski :*:*:*:*:*:*:*:*:*:*:*:* Tesknie za wami i czekam na grudzien by wreszcie troche znowu poszalec. hehehehe 9月22日 Tattoo nuevo... Y VAN TRES VECES BAJO LAS AGUJAS DE UN TATUADOR... PERO DE ESTE NO ME ARREPIENTO (COMO DEL DEL TOBILLO) Y POR FIN TAPÉ ALGO QUE YA QUEDÓ EN EL PASADO. Y ENCIMA ME QUEDÓ GUAPÍSIMO!!!! JEJEJEJE
ASÍ QUE CONTENTÍSIMA Y COMENZANDO UNA NUEVA VIDA... JAJAJAJA DE PM!!!!!!!!!!!!!!! 9月17日 Shock postvacacionalA teraz do moich ludzi z Polski, bo tesknie za wszystkimi jak nigdy wczesniej. Wiem ze i tak tylko Olek to przeczyta hehe albo moze i nasze "male", ale napisze ogolnie do wszystkich...
Ogolnie wakacje zjebane na maksa, choc nasmialam sie jak nigdy... Jak to mozliwe??? Noooo bo kiedy Olek i Natalia sie zbieraja do kupy to dzieja sie zajebiste rzeczy!!! :):):):) Co wakacje od trzech lat spedzalysmy razem, ale w tym roku juz nawet te same mysli w tym samym czasie przychodzily nam do glowy... Ej znudzilas mi sie!!!! hehehehe ZARTUJE
Pozniej dokoncze bo inie chce mi sie narazie pisac... 9月3日 Para el que se de por aludido...Ya no contestas a mis llamadas, ni a mis mensajes. Cuando tienes a otras personas cerca de ti parece que yo no existiera, pero en cuanto estas solo yo puedo entrar en escena. Algunas veces me has abrazado con amor y otras ni me hablas y cuando lo haces es porque necesitas algo. Me has hecho daño pero no ves que tienes la culpa de todo lo que ha pasado desde que llegue aqui.
Necesito sentirme querida, amada, saber que tengo a alguien que este a mi lado en lo bueno y en lo malo, que me quiera por lo que soy y como soy, y no por lo que tengo. Quiero sentir el calor de otro cuerpo a mi lado, quiero dormir al lado de alguieny sentir su aliento en mi nuca, quiero que me abrace cuando lo necesite y que seque mis lagrimas cuando yo no las pueda parar.
No pienso luchar mas... me rindo, no arreglo nada, no busco... Que me encuentre, que arregle lo que ha pasado, que luche... Si me quieres comprenderas lo que digo y sabras que en tu vida no hubo nadie igual, y no lo habra... no soy perfecta pero si UNICA.
8月29日 Dentro de poco at homePara los que quieran saber... decir que ya me queda poco para volver a casita, porque unos diez dias mas o menos. Me gustaria haber vuelto hace ya un tiempo porque estas vacaciones son las mas jodidas por las que he pasado, resumiendo: una mierda, y cada situacion era mas asquerosa que la otra y cada vez deseaba mas volver a casa. No se que ha pasado este verano pero da pena... siempre he reconocido mis errores, pero esta vez no he hecho nada malo y sin embargo todo me sale mal. Mi suerte se ha torcido... una cosa me ha salido bien (es decir, mi carrera de veterinaria), pero por lo demas doy pena... Pensaba hacer una lista de mis desgracias vacacionales pero no vale la pena porque nunca terminare jejejeje
Pero aun con todo esto no necesito darle pena a nadie porque siempre mantengo mi buen humor, algo muy malo me tendria que pasar para que me cayera... Menos mal que soy una persona optimista!!!!!! Y aqui sigo, de puta madre como siempre...
Y por ultimo, pero no menos importante, mando desde aqui un besito a mi gran amiga Ola (y Adios jejejejeje), la otra loca, porque gracias a ella me he reido demasiado este verano... Buaaaa porque cuando nos juntamos las dos... Ayyyy dios!!!! Jednym slowem... ROZBESTWIAMY SIE!!!!!!!!!! 7月7日 De nuevo por aquí...Encontré motivos para escribir otra vez en mi space... 1. Alguien, con un comentario, me provocó para volver a escribir, ya que dijo que sí leía lo que escribía, así que me animo de nuevo y dejo que la gente que me conoce pueda saber lo que pienso, hago... Además Clarissa, una gran amiga de Irlanda, me dijo que también me leía. 2. Pero este es el motivo más importante... mi felicidad por haber llegado a la carrera que deseaba, y quiero compartir esto con la gente que se pase por aquí. Me costó muchísimo estudiar para repetir selectividad, y sobre todo tuve que encontrar una fuerza de voluntad inmensa... pero lo conseguí. Estudié bastante (nunca suficiente ni demasiado) y mi nota fue impresionante, incluso mejor de la que pensaba. Así que me quedo en Madrid, estudiando veterinaria en la Complu. Ya no me tengo que ir fuera de aquí y comenzar una nueva vida... Estoy contentísima por ello, al fin mi esfuerzo valió la pena. 3. Me compré un coche (por fin)... después de pasar cuatro meses buscándolo. 4. Teniendo coche me voy ya a Polonia, probablemente la semana que viene... Vacaciones para mí (muy merecidas) y para mi mamá que ya estaba bien cansada de no salir de aquí. Mis amigos ya preguntan por mí y preparan fiestas de bienvenida... jejejeje. Me voy ya y vuelvo en 2 meses y pico. A disfrutar!!!!!!!! 5. Mis caballitos están de PM. Sellui va a seguir cubriendo (ya hay unos cuantos interesados), Magala está preñada de nuevo y el enano (Sucre) está precioso. A Mefisto me lo llevo a Polonia después de verano y allí será feliz, suelto con otros caballos en un campo inmenso... tal y como le prometí. Los demás animales también están genial...y a lo mejor aumento el zoo casero comprándome un hurón jejeje. 6. Y por lo demás... como me encuentro de PM también escribo. No para joder a nadie (si es que pasas por aquí), pero me alegra muchísimo haber superado mis penas y haberme tomado la vida más tranquilamente. Ya las desgracias no me hacen daño, veo todo de color de rosa, disfruto de lo que tengo y no lloro por lo que no tengo. Voy a por mi felicidad y nada ni nadie me va a parar, ya no. Se acabó el sufrimiento. Se cerró un tomo de mi vida y comienza otro completamente nuevo. Bueno un besote a todos los que se pasen por aquí... sobre todo si es alguno de mis amigos o conocidos de Irlanda, porque os echo de menos. Love you guys from Ireland!!!!!!! 6月6日 ...Bueno ya estoy harta de este space... no hago más que escribir y luego borrar de nuevo, es jodidísimo. Ahora todo va bien otra vez así que debí borrar cosas de antes... ya no sé si volveré a escribir por aquí, además de que a nadie le importa mi vida y pierdo el tiempo. No sé... ya veré, a lo mejor es la última entrada que hago. 6月3日 Almas perdidasHay en Madrid dos alma perdidas, y sólo dos. De los millones de habitantes de esta ciudad, estos son los únicos que no saben donde está su lugar. Ellas vagan por lugares conocidos para sentir que un día no estuvieron perdidas, pero la incertidumbre las embarga en cierto punto y no pueden continuar. Se miran en todos los cristales de los escaparates, pero la cara que ven está borrosa, no se puede ver con claridad. Pero no es el reflejo lo que está mal, es el corazón el que no sabe como se encuentra. Esas dos almas tratan de seguir adelante solitariamente, porque creen que la soledad es mejor que la compañía... pero, ¿no sería mejor si estas dos almas se juntaran, compartieran, se acompañaran? Posiblemente cada alma encontrara su camino si la otra la ayudara... pero, ¿y si esas dos almas son incompatibles? ¿Y si no están hechas la una para la otra? Tal vez deban buscar su alma compatible más lejos, durante más tiempo. Quizás estén destinadas a estar perdidas durante toda la eternidad, o tal vez cuando ya se den cuenta de que esa SÍ era el alma junto a la que debían estar ya será demasiado tarde... a lo mejor en ese momento ya la otra encontró lo que buscaba. No sé... ahora mismo todo es incertidumbre, dudas, lágrimas, desesperanza, dolor...
Espero encontrarte, alma gemela... porque ya sin conocerte sé que te quiero. 5月29日 Normal life... againHace ya un tiempito que no me paso por aquí... pero la verdad es que estoy súper liada. Me paso el día estudiando (ya queda menos para los exámenes), con los caballos, arreglando cositas antes de las vacas y saliendo de fiesta los findes. Me lo he pasado de PM, y estoy contentísima de haber vuelto a casa más pronto... e imaginar que aún hoy estaría trabajando y mañana sería cuando estuviera de vuelta en casa... Bufffff una putada. Dos semanas antes no han sido mucha diferencia, pero sí se han hecho larguísimas y llenas de momentazos.
Bueno, mis caballitos están de PM. Aún no he tenido tiempo de ir a ver a Mefis, pero en cuanto acabe los exams voy para allá. Y luego mi Pepe ya cubrió otra yegua, mi potra está preñada otra vez, y el Pepito está creciendo a un ritmo de miedo... y está guapísimo. Vamos, que con los caballos todo va genial.
Y en unos días mi papi se va a Bélgica a buscarme coche, así que en unas semanas ya tendré lo que me gané...
Por último... I have to say that now, after two weeks, I'm starting to miss Ireland... I spent great moments there, and now everything is so different. I'm not coming back to 4 Garbage Lane anymore as I did before... There are no more dirty dishes in the sink, no more filthy carpets, no more America's Next Top Model, no more Roisin Dubh, The Quays, King's Head... After so long it's really hard to get used to my normal life again, I was missing it, but it didn't mean that I didn't like being in Galway. My freeeeeeeeeeeeeeeeeeeeeeeeeeeeeends I miss you so much!!!! I just hope that we'll see each other soon and spent great moments again... Just to remember.
5月18日 Estoy en casa...Como es la vida... me dicen algo y me vuelvo loca, o más que loca, destruída... así que ya estoy en casa. Volví porque no soportaba esta situación y sigo sin soportarla. Fue tan horrible que aún después de tres días y después de haberlo hablado no puedo comer, ni dormir, ni levantarme de la cama, ni salir de casa...
Estoy aquí y la realidad me choca de frente... tantas cosas han cambiado desde que me fui... antes salía a Madrid todos los días, era una persona súper feliz, iba al cine, de fiesta, me reía... ahora eso se acabó y en lugar de estar otra vez en esos lugares estoy sola enfrente de un ordenador en un ciber... vaya mierda!!!! Daría todo por retroceder en el tiempo, dos años atrás, y haber comenzado todo de otra manera... bueno el comienzo fue genial, pero lo que siguió... me gustaría que hubiera sido diferente... pero qué me queda???? No me voy a quejar toda la vida... supongo que no me queda más remedio que seguir adelante y olvidar que un día lo pasé bien, muy bien...
Fue bonito... esos dos años (y que pronto se dice eh???) pero es verdad... al menos durante dos años me lo pasé tan bien que no los podré olvidar nunca, y sé que no se repetirán, ningún otro año, ningún otro momento, será igual que los que ya pasaron...
Por lo demás... me quedan los caballos, que están bellísimos, y la familia, que los extrañaba un montón ya... Y bueno, el coche que tendré dentro de unas semanas... Trataré de contentarme con eso.
|
|
||||||||||||||||||||||
|
Y MAÑANA FATATAS Ala ahora vas y te ríes... jejejejeje. Es una mierda pero lo ví una vez en la camiseta de un tipo y al ver la primera frase (en la parte delantera de la dicha camiseta) pensé "SÍ FLIPAO, ESO NO TE LO CREES NI TÚ, COMO MUCHO UNA PAJA"... Pero luego vi lo de atrás y me dejó de piedra jejejejeje.
|
||||||||||||||||||||||||
|
|